Zorgboer en -boerin van het jaar 2004 - huldiging op 22 september 2004

Voor de tweede keer kozen ‘Steunpunt Welzijn’ en ‘Landelijke Gilden Oost-Vlaanderen’ (de projectgroep Groene Zorg Oost-Vlaanderen) een laureaat zorgboer en uiteraard ook zorgboerin. Het gaat echt niet om een wedstrijd, wel om een waardering voor de inspanningen, de ideeën en inzet in het project voor opvang van zorgbehoevenden op land- en tuinbouwbedrijven. De samenwerking dus tussen de welzijnssector en dit soort bedrijven. En het is ook zo dat meerderen in aanmerking komen.

Toch viel de keuze dit jaar op Carlos en Sonia Noë – Sucaet van het ‘Livinushof’ in Sint Margriete. De huldiging had plaats op 22 september.

Willem Rombaut van Groene Zorg Oost-Vlaanderen verwelkomde het publiek met o.m. de mededeling dat het aantal contacten met zorgboerderijen in stijgende lijn zit en dat de interesse dus groeit.

Gastspreker was Jan Van Rensbergen, algemeen verantwoordelijke van het Openbaar Psychiatrisch Ziekenhuis Geel. Daar worden al sinds 700 jaar (!) geestelijk gestoorde mensen in gezinnen opgenomen, met begeleiding van een plaatselijk psychiatrisch ziekenhuis. Het is een eigenaardig fenomeen. De patiënten maken op de duur werkelijk deel uit van een gezin, er staat zelfs geen leeftijd op. De legende vertelt dat een Ierse vorst na incest die zijn dochter op de vlucht dreef, ging zoeken tot hij haar in Geel terugvond. Geel werd zelfs een bedevaartsoord. Wetenschappers uit de hele wereld bezoeken Geel om zijn therapeutisch gehalte. Geel was in feite een groen, agrarisch dorp. En werken in de natuur werkt ook heilzaam in op mensen met psychische problemen. Van Rensbergen had het ook over de evolutie in de psychiatrie en de sociale integratie op basis van begeleid wonen (een soort ‘springplank’ om eventueel verder zelfstandig door het leven te gaan. Opnieuw stimuleren, zo zei hij, waarbij groene zorg essentieel is. . In Geel zijn er zowat 440 pleeggezinnen voor ongeveer 500 patiënten. Het ziekenhuis fungeert als ruggesteun. Daar zijn er elke dag activiteiten, want het is ook zo dat er steeds minder landbouwgezinnen overblijven in Geel. In 1935 verbleven er zelfs 3600 patiënten, wat tot de uitspraak leidde dat de helft van Geel “zot” was. Het ging veelal ook om jonge gezinnen die voor opvang zorgden. En patiënten verbleven er soms tot 30 – 40 jaar lang ! Ze hoorden echt bij het gezin. En het is nu voor een stuk die taak die Groene Zorg overneemt.

Daarna volgde er een babbel met het echtpaar Carlos en Sonia én met hun hulpboer Ivan. over hun ervaring, de symboliek en de duurzaamheid van biologische voeding en hulpverlening… maatschappelijk belang…met eerbied in het leven staan… begeleiding… Hierbij viel op hoe gefundeerd hun maatschappelijke visie is. Ook Magda en Daniël (laureaten 2003) waren zeer positief over dit groene-zorg-gebeuren.

Provincieraadslid Annick Willems sloot het officiële gedeelte van de avond af. Toen was het aan de Meetjeslandse hoevehapjes. Het geheel werd opgeluisterd door troubadour Antoon. Ook de pers toonde ruim belangstelling voor de Oostvlaamse zorgboer.